Een aquarel van de tijd (2001)

In Een aquarel van de tijd, herinneringen en dagboekbladen vertelt Hugo Raes op openhartige wijze over zijn leven en zijn obsessies: het ouder worden, de verloedering van de taal en het onderwijs, de liefde voor het dier, zijn passie voor zeilen, de vrouwelijke erotiek en de beruchte schrijversfeesten van de jaren zestig. Met Een aquarel van de tijd toont Raes dat zijn proza nog niets aan vitaliteit en bevlogenheid heeft ingeboet. Volgens Jos Damen vormen de herinneringen 'een sympathieke afsluiting van een veelzijdig schrijversleven'.

(Uitgegeven door Atlas, Amsterdam/Antwerpen))